Vandaag de doppen in de bus mogen ontvangen en de twee lens doppen gelijk op de adapters gedaan om deze op de 28mm en 135mm Chinon lens te kunnen laten zitten.

De twee body doppen zaten er eigenlijk “gratis” bij. Op moment van bestellen was het goedkoper om een set te kopen dan om enkel lens doppen te kopen… keuze gauw gemaakt lijkt mij.

Dat ik ook erg blij ben met de body doppen is niet voor niets. Via het web heb ik al meerdere sites gelezen betreft “pinhole fotografie”. kort gezegd, foto’s maken voor een miniscuul klein gaatje (de pinhole) en dat zonder lens. Eigenlijk een techniek van de eerste camera’s.

Via deze website heb ik een handleiding gevonden om een “pinhole bodydop” te maken.

De beschrijving zoals op de eerder genoemde link te vinden is heb ik aardig gevold al ben ik iets afgewegen van het ontwerp van die persoon. Ik heb in plaats van een plaatje aluminium namelijk een stukje aluminium tape genomen. Een groot stukje dat aan de binnenkant in de dop past en een kleiner stukje wat ik met de plakzijdes tegen elkaar geplakt heb om het tegen te gaan dat er stof vast kan plakken in het grote gat aan de buitenzijde. Het gaatje heb ik uiteindelijk met een speldje geprikt en zoals op de gegeven link ook gedaan is heb ik het zilver, met een marker, zwart gemaakt.

Het bekijken van het beeld via het oculair is absoluut niet mogelijk (als dat wel zou kunnen is het gat te groot). Enigste manier om precies te richten is met een 35mm lens erbij (35mm is ook het brandpuntafstand van deze “lens”). Het diafragma zal ik nog wel eens een keer berekenen maar als ik het goed begrijp moet dat ergens tussen de F100 en F200 liggen.

Het resultaat is niet iets voor dagelijks gebruik maar voor een lens die nog geen euro aan spullen kost is het een briljant concept. De lensdop was €0,69 en een stukje tape zal misschien €0,01 geweest zijn. Inclusief afschrijving van de boortjes en mijn hobbymes zal het dan toch al snel oplopen tot de €0,75!

Onderstaand een drietal foto’s met de “pinhole lens”.

Foto 1 is zo vanuit de camera (RAW omgezet naar JPG), ISO1600, 1/60 sec. en flitser.
Foto 2 iets nabewerkt
Foto 3 Nabewerkt en omgezet in zwart/wit

Conclusie: Erg leuk om mee te spelen en ook zeker leuk om foto’s mee te maken alsof ze 100 jaar geleden geschoten zijn maar (zoals uiteraard verwacht) niet voor alledaags gebruik maar hoeveel lol je kan hebben voor 1 euro blijkt maar weer.

Samen met de Citroën AX GT van mijn vader vanavond op stap geweest om wat foto’s te maken met een tweetal analoge lezen op zak. te weten een Chinon 28mm F2.8 en een Chinon 135mm F3.5.

Het gebruik van de instelwig is wel een verademing om scherp te kunnen stellen. Zeker met weinig scherpte diepte is het een hele vooruitgang maar toch is het niet helemaal wat ik er van hoopte. Het is net of er een afwijking inzit (gezien de prijs zal dat ook wel) waardoor niet iedere foto even scherp is. Op F8 en hoger gaat het al wel beter maar ook dan is het naderhand controleren of het toch niet iets bijgesteld moet worden.

Even een terzijde, wat mij wel heel erg duidelijk is geworden is dat de Tamron 18-200mm F3.5-6.3 een geweldige lens is maar dat prime (vast brandpunt afstand) lezen eigenlijk meer iets voor mij zijn. Zeker bij doelgerichte fotografie zoals vanavond zijn prime lenzen ideaal. De zoom lens is dan meer voor het point-and-shoot op vakantie.

Maar wat betreft de instelwig… Er is namelijk ook een groot nadeel waar ik al wel over gelezen had maar zelf wilde ondervinden. Het middenvlak van de instelwig wordt vanaf F5.6 zachtjes aan zwarter en bij F8 is deze helemaal zwart. Met F11 is zelfs het gehele oculair bijna zwart. Met een automatische diafragma lens is dat opzich geen probleem maar met de adapter ring is er van dat automatische niets bruikbaar.

Al met al denk ik dat ik binnenkort het originele matglas ga terugbouwen en toch eens een “AF-chip” ga proberen.

Voor wat betreft de AF-chips heb ik mij ook wat verder erin verdiept en ook gezien dat ze te koop zijn met instelbaar brandpuntafstand en diafragma. Voor de foto heeft dat verder geen invloed maar je kan later in de EXIF data wel terugvinden wat je nu eigenlijk gedaan hebt (als je dat steeds trouw instelt).

De instelwig een aanrader? niet voor mij helaas, zeker in de prijscategorie waar ik het zoek is het niet echt denderend. Misschien dat de merken die gelijk zo’sn €150,- kosten wel de moeite waard zijn maar deze voor nog geen €20,- zijn eigenlijk niet de moeite waard.

Onderstaand een paar foto’s met de genoemde lenzen, de eerste twee zijn met de 28mm en de laatste is met de 135mm.

Nu zit ik al een aantal weken te twijfelen over wat ik zal aanschaffen om het gebruik van die lenzen makkelijk te maken. Hier zijn namelijk een tweetal oplossingen voor die mij erg aanspreken. te weten een AF-chip en een instelwig.

De AF-Chip (eBay). Dit is een chip die op de adapter (in mijn geval een EOS-M42) wordt gelijmd en via de contacten van de camera meld wat voor een lens het is en dat autofocus geactiveerd is. Autofocus is uiteraard niet geactiveerd want dat hebben de contactloze lenzen niet. Het trucje hierachter is dat de camera toch een piepje en een rood puntje geeft als je scherp stelt terwijl de camera denk dat dit door middel van een servo gebeurt. Waarom Canon dit blokkeert als je zelf de lens scherp stelt is mij een raadsel. Tamron heeft dit eter opgelost met zijn EOS lenzen door de camera te melden dat autofocus aanstaat maar de spanning naar de servo los te koppelen zodat je toch feedback hebt als je zelf scherp stelt.

De instelwig (eBay). Dit is het mat scherm wat zich in het oculair bevindt. In de Digitale EOS camera’s met autofocus mogelijkheid is er een enkel mat scherm geplaatst met bij de EOS 1000D een 7 tal minuscule gaatjes om het rode autofocus puntje in op te laten lichten. Aangezien in alleen maar het middelste punt van de autofocus gebruik heb ik die feedback eigenlijk niet eens nodig. De instelwig in een vervangend mat scherm en hiermee is erg nauwkeurig te focussen. Dit kan namelijk doordat als het geen je op focust goed in beeld staat je een net onderbroken beeld hebt. Is het geen niet goed gefocust dan wordt de lijn onderbroken. De instelwig waar ik naar heb zitten kijken is er een die ook nog eens een rand om de instelwig met microprisma’s heeft. Deze rand geeft een scherp beeld als je voorwerp goed gefocust is en een korrelig beeld als het niet goed gefocust is.

Zoals je misschien wel begrijpt uit de titel ben ik dus nu uiteindelijk toch voor de instelwig gegaan, ondanks dat deze duurder is in aanschaf. Ik zie namelijk een probleem met de AF-CHIP waar ik bang voor ben. Je maakt namelijk contact met het elektronische deel van de camera en eerlijk gezegd voel ik mij daar niet prettig bij en omdat de instelwig erg makkelijk te plaatsen is ben ik daar dus uiteindelijk toch voor gegaan. Om precies te zijn deze.

Het mat scherm met instelwig en microprisma’s.

Tekening van hoe de instelwig er ongeveer uit zou moeten zien.

In de tekening zie in in het midden een cirkel welke is opgedeeld in 3 vlakken. de buitenste twee “maantjes” schuiven de andere kant op als dat de “rechthoek” doet. Zodra je het voorwerp in focus hebt dan liggen de eerder nog verschoven stukken netjes parallel aan elkaar. Dit is dus de instelwig. Buiten de instelwig zie je een korrelige open cirkel. Dit is de microprisma rand. Deze rand wordt grofkorrelig als het object niet gefocust is en normaal (zoals alles buiten de cirkel) als het wel in focus is.

Omdat het een zending is die uit Hongkong moet komen kan ik op zijn vroegst pas volgende week wat vertellen over mijn ervaring hiermee.

In het begin (ongeveer een jaar gelden) zag ik de meerwaarde van dit pakket nog helemaal niet in maar je kan er je foto’s toch zichtbaar mee verbeteren.

Vooral de voorinstellingen zijn zeer prettig om mee te werken. Zo heb ik vanaf het begin een behoorlijke database aangelegd met voorinstellingen maar ik ben nu ook bezig om zelf wat samen te stellen om zo mijn eigen stijl neer te kunnen zetten.

Om een voorbeeld te geven van een voorinstelling… Omdat ik gek ben van de 80′s voor wat betreft auto’s ben ik eens gaan zoeken naar foto’s uit die tijd en hoe deze er nu hedendaags uitzien. kort gezegd: vergeeld. Het effect wat op die foto’s lijkt te zitten heb ik in Lightroom geprobeerd na te bootsen en als ik het zelf mag zeggen dan vindt ik het persoonlijk erg geslaagd.

Foto 1 is het origineel en foto 2 is “back to the 80′s”.

De eerste foto in het topic op de AXClub was een test met de toen net binnengekomen macro adapter maar ondertussen is het topic uitgelopen tot een forumspelletje.

Onderstaande foto’s zijn 3 voorbeelden van foto’s, op de bovenste rij staan de voorbeeld foto’s en op de onderste foto’s een macro versie.

Om de foto’s te maken heb ik via eBay een adapterring gekocht om de lens achterstevoren op de camera te kunnen monteren. Hiermee bereik je hetzelfde effect als wanneer je een verrekijker zou omdraaien. Omdat ik verder (vooralsnog) niet echt iets met macrofotografie wil gaan doen heb ik het er niet voor over een dure investering te doen voor een echte macro lens.

Macro omkeer adapters. (58mm en 62mm)

Bovenstaand twee macro omkeer adapters van 58mm en 62mm. De adapter bevestig je op de camera als een standaard lens waarna je de lens omgekeerd op de adapter zet.

Step-up ringen. (52-62 – 55-62 – 58-62)

Step-up ringen om verschillende lenzen die ik heb liggen te kunnen gebruiken op de 62mm macro omkeer adapter.

Om ergens te beginnen maar even een korte introductie van mijzelf. Mijn naam is Michel Bats, geboren op 2 januari 1989, Citrofiel in hart en nieren en sinds een paar jaar ook steeds meer geïnteresseerd in fotografie.

Ooit ben ik begonnen met een simpele camera met een fotorolletje, dit was een Konica Pop Junior welke ik van mijn ouders heb gehad in de zomervakantie van 1999. Heel wat vakanties en ook daarbuiten mee gefotografeerd.

Konica Pop Junior

tussen 2005? en 2008 een drietal Canon PowerShot camera’s versleten. Te weten de A520, A530 en de A550. Waarvan de eerste defect was na een paar maanden (na terugbrengen werd er gemeld dat dit mijn fout was, ja hoor…), de tweede is uit mijn handen getikt en op de lens terecht gekomen (camera doet het nog wel maar met erg veel kuren) en de laatste deedt het tot voor kort nog perfect (zij het met wat nukken) maar na een laatste keer oppakken was deze niet meer van plan ook maar enig teken van leven te vertonen.

Van de eerder genoemde 3 PowerShots hoop ik de A520 ooit nog eens weer aan de verzameling toe te voegen. De A520 was namelijk, in tegenstelling tot de andere 2, een compact camera die ook manueel te bedienen was. Je zat tenminste niet vast aan een automatisch programma en waar ik ook heel veel lol mee heb gehad was “remote capture”, het bedienen vanaf de PC. Dit laatste miste de andere 2 camera ook.

Sinds 2 januari 2009 (voor de oplettende lezer was dit inderdaad met mijn verjaardag) heb ik van mijn ouders mijn vijfde camera gekregen. Dit is mijn huidige Canon EOS 1000D met een EF-S 18-55mm 1:3.5-5.6 IS. De EOS 1000D is mijn eerste kennismaking met de digitale spiegelreflexcamera’s.

Canon EOS 1000D + Tamron 18-200mm

Echter niet geheel de eerste kennismaking met spiegelreflexcamera’s. Mijn vader zijn eerste camera was een EXA IIb welke nog steeds in mijn vaders bezit is maar voor zover ik mij kan herinneren heeft mijn vader met een Fujica ST605N met daarop een Fujinon 55mm 1:2.2 gefotografeerd. Deze camera was van zijn vader. Met deze Fujica heb ik door de jaren heen ook wel enkele foto’s gemaakt. Vandaar ook dat de Canon EOS 1000D niet mijn eerste kennismaking is maar dus wel met die uit het digitale tijdperk.

EXA IIb

Fujica ST605N

In de afgelopen 1,5 jaar zijn er bij mijn huidige camera ook al wel een aantal accessoires bij gekomen en zo ook op 2 januari 2010 een nieuwe lens. Deze nieuwe lens is een Tamron 18-200mm F/3.5-6.3. Deze Tamron lens is in principe de lens die altijd op mijn camera te vinden is maar door het ontbreken van een “Image Stabilzer” maak ik ook nog steeds gebruik van mijn Canon lens.

In het begin, om precies te zijn in de 2 dagen na het krijgen van de camera, al snel wat accessoires gekocht zoals 2 M42-EOS adapters om de lenzen van mijn vader (of eigenlijk van mijn opa) te kunnen gebruiken op mijn camera. In de afgelopen 1,5 jaar maar een enkele keer wat testen gedaan maar eigenlijk nog nooit echt goed gebruikt. Dit komt vooral door het ontbreken van “autofocus”. Niet omdat ik te lui ben om de tijd te nemen maar ik vindt het gewoon zonde om thuis te komen met onscherpe fotos terwijl ik een lens heb die het zeer nauwkeurig voor mij kan doen. Afgelopen maand wel te weten gekomen dat er zogenoemde “AF-Chips” op de makt zijn. Deze maken van de lens dan geen “autofocus lens” maar je krijgt hierdoor wel een terugkoppeling als het object scherp in beeld staat. Deze wil ik binnenkort bestellen en misschien dat ik dan ook iets meer van de oude lenzen gebruik ga maken.

Naast de EOS-M42 adapters ook gelijk opzoek gegaan naar een UV filter, om het glaswerk van de lens te beschermen. Al snel kwam ik via Marktplaats op een advertentie uit waarin een UV, CPL en ster filter aangeboden werd. Na eerst uitgezocht te hebben wat de functies van de andere twee filters waren gelijk ook maar aangeschaft. Helaas kan ik geen van de drie filters nu op mijn Tamron lens gebruiken gezien de Canon lens waar ze voor gekocht zijn een 58mm filters schroefdraad heeft en de Tamron 62mm.

Na het aanschaffen van een waterpas (voor in de flits schoen), een sluiter koord en een ander soort lensdop (welke aan een touwtje te hangen is) kwam op 2 januari 2010 de Tamron lens om de hoek kijken.

Hierna is het even stil geweest met accessoires maar sinds juni 2010 is het hard gegaan en ben ik mij vooral gaan storten op macro fotografie (met adapters om de lens omgekeerd op de camera te plaatsen.) en ben ik wat spullen aan gaan schaffen die compatibel zijn met het Cokin P systeem. Dit systeem bestaat uit minstens 3 delen. een adapter ring, de houder en een (kleur)(effect)filter. Met de aanschaf van de ring en de houder gelijk een sunset filter aangeschaft (al bleek dit een iets minder succes te zijn als verwacht) en later ook een rood, grijs verloop en een neutraal (ND8) filter.

Cokin P compatible ND8 filter

Cokin P compatible rood, grijs verloop en sunset filter

Wat je met de filters voor de camera kan bereiken is ook (ongeveer) haalbaar in foto bewerkingsprogramma’s maar aangezien ik (op HDR bewerkingen en natuurlijk het ouderwetse nabewerken na) absoluut niet van foto bewerking hou (Ok, op z’n tijd eens wat geks creëren… maar dan zorg ik ook wel dat het te zien is dat er gerommeld is… ik wil graag mijn échte foto’s normaal houden) doe ik dit soort dingen liever tijdens het fotograferen zelf.

Voor nu wel even genoeg informatie… Ik hoop dit blog zo vaak mogelijk bij te werken met bijvoorbeeld nieuwe fotoshoots maar ook de accessoires die ik binnenkrijg.